Νικόλας Ντάβας: Ο Λαρισαίος καλλιτέχνης που αψηφά τις συμβάσεις


Ο τίτλος του σημερινού άρθρου αποτελεί και την ουσία του. Ο Λαρισαίος Νικόλας Ντάβας, χρόνια τώρα κάτοικος Αθηνών αλλά μεγαλωμένος στη Λάρισα και στο Συκούριο, είναι από εκείνους τους καλλιτέχνες που δεν βάζουν νερό στο κρασί τους. Αναζητά και παράλληλα υπηρετεί την αλήθεια (του) μέσα από το πολυσχιδές έργο του και από τη συνεργασία του με ηθοποιούς, σκηνοθέτες και μουσικούς. Όσα γράφονται εδώ είναι αποτέλεσμα προσωπικών εμπειριών, έρευνας και μιας πρόσφατης συζήτησης μαζί του.

Γράφει ο Κώστας Σταυριανός 

 

Μουσικός, ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας με θεατρικές σπουδές στο Manchester, τρεις ταινίες μεγάλου μήκους στο ενεργητικό του το «Ινέπολις» του 1995 και το «Ονειροπόλος» του 1998 καθώς και το «The importance of being loved» που δημιούργησε το 2004 κατά τη διαμονή του στο Λονδίνο. Πριν ξαναγυρίσουμε στο έργο του Ντάβα ας λύσω μια απορία που μπορεί να δημιουργήθηκε σε κάποιους. Γιατί να ασχοληθούμε μαζί του; Γιατί πέρα από την εντοπιότητα, ο Νικόλας Ντάβας συγκεντρώνει και άλλα σημαντικότερα και πιο ουσιαστικά στοιχεία. Καθημερινά κατακλυζόμαστε συστηματικά από έναν οχετό σκουπιδιών κυρίως από την τηλεόραση αλλά και από τα υπόλοιπα μέσα.

Από τα ίδια μέσα προωθούνται οι μετριότητες (στην καλύτερη περίπτωση ), οι ψεύτικοι, οι πλαστικοί, όσοι τέλος πάντων στέκονται εμπόδιο στην ηθική και πνευματική εξύψωση του ανθρώπου, σε μία στρατηγική προσπάθεια της εξουσίας να χαλιναγωγήσει και να καταπνίξει. Ο Νικόλας Ντάβας είναι από αυτούς που στέκονται στην απέναντι όχθη. Στην όχθη της αλήθειας και της ελευθερίας, εκεί που κατοικούν όσοι καίγονται καθημερινά και φωτίζουν τους υπόλοιπους. Γι’ αυτό ασχολούμαστε μαζί του.

Τα τραγούδια, τα θεατρικά, τα ποιήματα οι ταινίες του Ντάβα δεν είναι αυτό που θα λέγαμε «βόλτα στο πάρκο». Περισσότερο για γροθιά στο στομάχι μου κάνουν, από αυτές τις γροθιές που σε κάνουν να διπλωθείς αρχικά και να νιώσεις διπλά ευθυτενής αμέσως μετά. Στη Λάρισα παρουσίασε δύο από τα θεατρικά του έργα: τον «Ορφέα» έναν μονόλογο γραμμένο για τη χορογράφο Ρούλα Καραφέρη, με την οποία συνεργάστηκε επίσης στο «Εγώ γύρισα για σένα», κρατώντας ο ίδιος τον δεύτερο ρόλο. Αμφότερα τα έργα έκαναν περιοδεία σε πολλές πόλεις, ενώ παλιότερα το «Εγώ γύρισα για σένα» είχε ανέβει στο θέατρο «Τζένη Καρέζη» με την Κατερίνα Διδασκάλου και τον Νίκο Γεωργάκη. Στο Λονδίνο έχουν ανέβει τα έργα του «WC» και «Smack» τα οποία απέσπασαν πολύ καλές κριτικές. Ο Ντάβας, με έναυσμα την ευαισθησία του και κανόνα την ίδια του τη ζωή και τις εμπειρίες του, μιλάει για ανθρώπους που βρέθηκαν στο περιθώριο, εκτός προβολέων, παραδομένους σε πάθη και εξαρτήσεις, αυτούς που οι υπόλοιποι «φυσιολογικοί» εύκολα θα κλείναμε σε ένα ψυχιατρείο ή μια φυλακή για να έχουμε το κεφάλι μας ήσυχο. Ο Ντάβας είναι και μουσικός, αυτή ήταν η αφορμή για να γραφτεί αυτό το άρθρο. Έχει κυκλοφορήσει δύο δίσκους, την «Αυτοβιογραφία 1» το 2014 και το «Τραγούδι του δρόμου» το 2019 σε συνεργασία με τον Σπύρο Καββαδία (Dj Dudu).

Μια άλλη πολύ ενδιαφέρουσα και παραγωγική συνεργασία του Νικόλα όσον αφορά στη μουσική ήταν αυτή με τον Στάθη Ιωάννου, κιθαρίστα των «Ιllegal Operation» και των «Appalachian Cobra Worshipers». Μαζί με άλλους μουσικούς έφτιαξαν πρόσφατα έναν διπλό δίσκο με αγγλόφωνα τραγούδια, ο οποίος θα φέρει τον τίτλο «Τhe Orchestra of an Artfull dead Chief». Από μια πρώτη ακρόαση μπορώ να πω ότι αποτελεί ένα hardcore λυρικό αποτύπωμα των ταλέντων των συντελεστών, το οποίο ελπίζω να κυκλοφορήσει το συντομότερο δυνατό. Μεγάλο μέρος της μουσικής του βρίσκεται και στο Youtube. Ο Ντάβας σαν ηθοποιός έχει παίξει κυρίως στο θέατρο, στην Ελλάδα και στην Αγγλία σε πολυάριθμες παραστάσεις. Έχει εκδώσει τέλος τρία βιβλία με πεζά και ποιήματά του στην Ελλάδα, τα «Μαύρα Τετράδια» το 1996 από τις εκδόσεις Απόπειρα , το «WC» το 1999 από τις εκδόσεις Σιγαρέτα και την «Πόλη» το 2000 από την Οδός Πανός.

Η ζωή του άλλαξε όταν σε ηλικία 13 ετών άκουσε το «Vicious» του Lou Reed. Έκτοτε έχει αφιερωθεί στην αυτοεξέλιξή του προσπαθώντας να μοιράζεται το χάρισμά του με όσο το δυνατόν περισσότερους. Υπό αυτήν την έννοια ο Ντάβας δεν έχει καμία διάθεση να είναι «underground». Αυτός είναι ένας χαρακτηρισμός που δίνουμε εύκολα σε καλλιτέχνες που δημιουργούν μακριά από τη δημοσιότητα και τους οποίους το κυρίαρχο λόμπυ των ΜΜΕ αποκλείει από το ευρύ κοινό. Από την άλλη όμως αποτελεί και έναν τίτλο τιμής για όσους δουλεύουν σκληρά για να κοινωνήσουνε την Τέχνη τους μακριά από συμβιβασμούς και εκπτώσεις. Δεν είχα σκοπό να κάνω μια αγιογραφία. Ο Ντάβας είναι, σύμφωνα με συνεργάτες του, χαοτικός και πολύ σκληρός σαν άνθρωπος όταν δουλεύει, με ό,τι αυτά συνεπάγονται. Μιλάει όμως τη γλώσσα της αλήθειας και αυτό συγκινεί. Αυτό που είναι δηλαδή το ζητούμενο σε όλες τις Τέχνες.

Timeline

Εκδότρια: Δανάη Δημητρακοπούλου

Αρχισυνταξία: Χαρίκλεια Βλαχάκη
Σύνταξη: Παναγιώτα Φούντα
Δημιουργικό: Εύη Αγγελούλη
Επικοινωνία: epiloges@eleftheria.gr
Τηλ.: 2410 660335 
Δημοσιογραφικός Οργανισμός “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ

 Για την προβολή της επιχείρησής σας επικοινωνήστε με το διαφημιστικό τμήμα.

  • Υπεύθυνη: Σταυρούλα Γκρίλλα
  • Διεύθυνση: Παπασταύρου 6, Λάρισα
  • Τηλ.: 2410 564029
  • email: dtp@eleftheria.gr
  • Media Kit

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

SOCIAL MEDIA

Καρφιτσώστε τις Θεσσαλικές επιλογές στο pinterest Ακολουθήστε τις Θεσσαλικές επιλογές στο instagram