Καρκίνος του παχέος εντέρου: Πρόληψη και αντιμετώπιση


Ο γαστρεντερολόγος Χρήστος Ρίζος γράφει για τη μεγάλη πρόοδο που έχει γίνει σε σχέση με την κατανόηση της βιολογίας της καρκινογένεσης, γεγονός που επιτρέπει την σωστότερη πρόληψη και έλεγχο της νόσου.

 

Μια από τις σημαντικότερες αιτίες νοσηρότητας και θνητότητας αποτελεί ο καρκίνος του παχέος εντέρου, ως συνέπεια του σύγχρονου τρόπου ζωής. Σύμφωνα με πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι από τους υψηλότερους σε συχνότητα καρκίνους Είναι νόσημα, με καλή πρόγνωση, αν διαγνωσθεί σε πρώιμο στάδιο.

Στην πλειοψηφία η νόσος ξεκινά με τη μορφή ενός πολύποδα. Ευτυχώς, σχεδόν πάντα, η κακοήθης εξαλλαγή του πολύποδα εμφανίζεται μετά από αρκετά χρόνια (7-10).

Υπάρχουν ομάδες υψηλού κινδύνου για την εμφάνιση της νόσου όπως:

1) άτομα με κληρονομική-γενετική προδιάθεση.

2) άτομα που πάσχουν από φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου.

3) οι συγγενείς 1ου βαθμού ασθενών με καρκίνο ή πολύποδες του παχέος εντέρου.

Σε αυτές τις ομάδες πρέπει πάντα να υπάρχει ενημέρωση από τους θεράποντες ιατρούς για προληπτικό έλεγχο στους ίδιους και σε συγγενείς 1ου βαθμού.

Έχουν γίνει μακροχρόνιες μελέτες για την αναζήτηση καρκινογενετικών παραγόντων, από τις οποίες διαπιστώνεται πως η αποφυγή του κόκκινου κρέατος και των επεξεργασμένων προϊόντων αυτού, η διακοπή του καπνίσματος και η αύξηση της κατανάλωση φυτικών τροφών έχει ευεργετικά αποτελέσματα. Με βάση τα παραπάνω γίνεται ξεκάθαρο ότι ο καλύτερος τόπος πρόληψης, είναι ο τακτικός έλεγχος του εντέρου για πολύποδες, οι οποίοι αποτελούν προκαρκινική βλάβη και η συχνότητα τους μπορεί να φτάσει μέχρι και το 20%.

Για τον έλεγχο προτείνονται:

  • η κολονοσκόπηση, με την οποία δίνεται και η δυνατότητα αφαίρεσης των πολυπόδων.
  • η εικονική κολονοσκόπηση.
  • ανίχνευση αίματος στα κόπρανα και επί θετικού αποτελέσματος περαιτέρω έλεγχος.

 

Απόλυτη ένδειξη ελέγχου με κολονοσκόπηση έχουν:

  • κάθε άτομο που έχει αίμα στα κόπρανα.
  • άτομα με σιδηροπενική αναιμία, χωρίς εμφανή απώλεια αίματος, τόσο σε άντρες, όσο και σε γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.
  • άτομα τα οποία έχουν συμπτώματα που απαιτούν αποκλεισμό οργανικής βλάβης του κατώτερου πεπτικού.

 

Συμπερασματικά θα λέγαμε:

  • Ο καρκίνος του παχέος εντέρου είναι αρκετά συχνός και "καλός" καρκίνος αν διαγνωστεί έγκαιρα.
  • Δεν υπάρχει ασφαλής πρωτογενής πρόληψη.
  • Πρέπει να κάνουν κολονοσκόπηση (κάθε 1-5 χρόνια ανάλογα με τα ευρήματα) όλοι οι συγγενείς 1ου βαθμού ασθενών με καρκίνο ή πολύποδες παχέος εντέρου από τα 40 έτη.
  • Πρέπει να κάνουν κολονοσκόπηση όλοι από την ηλικία των 45-50 ετών.
  • Η κολονοσκόπηση είναι μια εξέταση ασφαλής, με σπάνιες επιπλοκές.

 

Η εξέταση μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη χορήγηση ενδοφλέβιας καταστολής (μέθη), γεγονός το οποίο την καθιστά ανώδυνη και άριστα ανεκτή. Οι περισσότεροι από τους εξεταζόμενους εκτιμούν ότι η προετοιμασία με τα καθαρτικά είναι δυσκολότερη απ’ ότι η ίδια η εξέταση. Είναι σαφές ότι όσο δύσκολο και να είναι αξίζει να το κάνει κάποιος για ένα απόγευμα κάθε 2-10 χρόνια. Είναι ένα δώρο στον εαυτό μας.

 

 

Ο Χρήστος Ρίζος είναι γαστρεντερολόγος.

Σχετικά Άρθρα

Timeline