Η μουσική είναι σαν το σύμπαν: Ατελείωτη, ανεξερεύνητη, μαγική


Ο Στέφανος Κορκολής μίλησε στις «Θ.Ε.» για τη συνεργασία του με τον Μίκη Θεοδωράκη, για την πορεία του, για τους διαφορετικούς δρόμους που ακολούθησε στην καριέρα του αλλά και για τη μουσική την οποία εξακολουθεί να εξερευνά σαν ένα καινούργιο, άγνωστο μονοπάτι. 

Οι περισσότεροι τον γνωρίζουμε από τα χρυσά χρόνια της δεκαετίας του ’90. Αυτό που δεν γνωρίζουμε είναι ότι ο Στέφανος Κορκολής άρχισε να παίζει πιάνο σε ηλικία πέντε ετών ως αυτοδίδακτος, ενώ μόλις στα 11 του έδωσε εξετάσεις στο Ωδείο Αθηνών. Δύο χρόνια μετά λαμβάνει μέρος σε διεθνή διαγωνισμό πιάνου και κερδίζει το πρώτο βραβείο καθώς και υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης για να συνεχίσει τις σπουδές του στο Παρίσι, ενώ η φήμη του ως πιανίστα εξαπλώνεται σε όλη την Ευρώπη, για περίπου μία δεκαετία. Για ένα διάστημα βρίσκεται μεταξύ Ελλάδας και Γαλλίας κάνει συνεργασίες με τον Ανδρέα Μικρούτσικο, τη Μαρία Δημητριάδη και τη Δήμητρα Γαλάνη. Το 1991 επιστρέφει οριστικά στην Ελλάδα και ως το 1997 ασχολείται αποκλειστικά με την ποπ μουσική, γεγονός που του χαρίζει μεγάλη αναγνωρισιμότητα στο ευρύ κοινό, ενώ έξι χρόνια μετά, αποφασίζει να επιστρέψει στην αγαπημένη του κλασική μουσική, την οποία υπηρετεί πιστά έως σήμερα. Πρόσφατα, βρέθηκε στη σκηνή του Δημοτικού Ωδείου Λάρισας για να ερμηνεύσει ως πιανίστας κομμάτια από το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, αλλά και από την κοινή τους δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Συνάντηση».

Πως προέκυψε η συνεργασία σας με τον Μίκη Θεοδωράκη και τι αποκομίσατε από αυτή, ως καλλιτέχνης και ως άνθρωπος;

Η ενασχόλησή μου με το έργο του Μίκη Θεοδωράκη, κυρίως το συμφωνικό, (δυστυχώς άγνωστο στο ευρύ κοινό), που τον κατατάσσει στις μεγαλοφυΐες του 20ου αιώνα – αυτό δεν το λέω εγώ, το έχει πει ο ίδιος ο Dmitry Shostakovich, o οποίος βράβευσε τον νεαρό τότε Μίκη Θεοδωράκη με το χρυσό μετάλλιο χρυσής ιδιοφυίας – ξεκίνησε, πριν από 4 χρόνια περίπου. Είχα την επιθυμία να προσεγγίσω τα τραγούδια του, με τη διάθεση να αναδειχτούν οι μελωδίες τους, σε πιο κλασική φόρμα, αυτή του Lied, και γι’ αυτό τον λόγο τα τραγούδια, στο άλμπουμ «Συνάντηση» αποδόθηκαν με τον πιο λιτό τρόπο, δηλαδή μόνο μ’ ένα πιάνο και μια φωνή. Η σχέση μου με τον Μίκη Θεοδωράκη δεν μπορεί να περιγραφεί με λίγα λόγια. Η ενασχόλησή μου με το έργο του αλλά και η προσωπική επαφή μαζί του, έδωσαν καινούργιο νόημα στη ζωή μου και εισχωρώντας στο μεγαλείο της μουσικής του, έγινε στόχος ζωής για μένα, να μπορέσω να γνωστοποιήσω το συμφωνικό του, κυρίως, έργο, σε όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό.

Ο κ. Θεοδωράκης είπε πως είστε «ιδανικός ερμηνευτής και πρεσβευτής της μουσικής του προς το ελληνικό και το διεθνές κοινό». Τι σημαίνει για εσάς η απόδοση αυτών των χαρακτηρισμών;

Συγκίνηση. Το πιο τρυφερό χάδι, που έχω εισπράξει στην καριέρα μου.

Είναι γεγονός, ότι σε μια εποχή που η κυριαρχεί ο ψηφιακός διαμοιρασμός της μουσικής, η δισκογραφική «Συνάντηση» σας με τον μεγάλο Έλληνα συνθέτη, χαίρει μεγάλης αποδοχής από το κοινό. Το περιμένατε; Πιστεύετε ότι το κοινό διατηρεί ακόμη ισχυρό το κριτήριο να αναγνωρίζει τα «διαμάντια»;

Ομολογώ πως έχω μεγάλη αγωνία, όχι για τις πωλήσεις, άλλωστε δεν είναι κριτήριο πλέον για μένα, αλλά για την ουσιαστική αποδοχή και κυρίως την αποδοχή των ανθρώπων, που ακολουθούν πιστά, εδώ και χρόνια τη μουσική του Μίκη. Όταν διάβασα, για πρώτη φορά, τις αντιδράσεις του κόσμου, στο επίσημο blog Θεοδωρακισμός (theodorakism.blogspot.gr), ένιωσα τεράστια χαρά και ανακούφιση, παρόλο, που ο ίδιος ο Μίκης είχε εκδηλώσει ενθουσιασμό για το αποτέλεσμα, αρκετό καιρό, πριν την κυκλοφορία. Τώρα, ως προς το γεγονός ότι ο δίσκος έγινε (και) χρυσός και μάλιστα, κατά τη διάρκεια του πιο περίεργου καλοκαιριού των τελευταίων ετών, με τα capital controls και όλα τα υπόλοιπα, τι να πω; Ίσως η αλήθεια και η απλότητα, σε συνδυασμό με τον σεβασμό στο ίδιο το έργο και τους δημιουργούς, να είναι η δίοδος σε αυτό που ονομάζουν πετυχημένο. Σίγουρα ο κόσμος είναι ανοιχτός στο αληθινό, ό,τι κι αν είναι αυτό, διότι χόρτασε από τα κάθε είδους ψέματα.

Ξεκινήσατε την ενασχόλησή σας με την τέχνη με σαφή προτίμηση στην κλασική μουσική. Τι σας ώθησε να ασχοληθείτε με το ποπ τραγούδι; Και γιατί μετά τη μεγάλη επιτυχία που γνωρίσατε στην ποπ σκηνή, αποφασίσατε να ξανακάνετε στροφή στην καριέρα σας;

Όταν επέστρεψα από το Παρίσι, στα τέλη της δεκαετίας του ’80 και έχοντας ήδη κάνει τρεις ολοκληρωμένες δισκογραφικές δουλειές μαζί με τον Παρασκευά Καρασούλο, για την αείμνηστη Μαρία Δημητριάδη, τη Δήμητρα Γαλάνη και μία απόπειρα, ερμηνεύοντας ο ίδιος το «Λες και είσαι νύχτα», διαπίστωσα πως τα πράγματα για τους δημιουργούς στην Ελλάδα ήταν (και παραμένουν) περίεργα. Παρόλο που τόσο η Δήμητρα όσο και η Μαρία προσπαθούσαν να επιβάλουν εμένα και τον Παρασκευά, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, δεν υπήρχε η ανάλογη, έστω και ηθική, ικανοποίηση της αναγνώρισης δύο νεότατων τότε ανθρώπων. Ας μην αναφερθούμε, δε, στο θέμα της επιβίωσης. Όταν ακόμη και οι εταιρείες δεν έδειχναν το παραμικρό ενδιαφέρον, τότε ο φίλος και παραγωγός Βασίλης Γιαννόπουλος μαζί με την Ιφιγένεια Γιαννόπουλου (δυστυχώς και οι δύο έφυγαν νωρίς) με παρακίνησαν ν’ αρχίσω να ερμηνεύω ο ίδιος, στα σοβαρά πια, τα τραγούδια μου.

Εγώ αντιδρούσα στην αρχή αλλά, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μου άλμπουμ «Οι μέρες της φωτιάς», η αποδοχή ήταν τέτοια, που πριν καλά-καλά το καταλάβω, βρέθηκα να κάνω πλατινένιους δίσκους και να γεμίζω στάδια.

Έξι χρόνια κράτησε αυτό το «διάλειμμα» και ενώ ήταν στο αποκορύφωμά του, ένιωσα ότι όλο αυτό ήταν έξω από τον χαρακτήρα μου και έτσι το σταμάτησα και άρχισα πάλι να γράφω ορχηστρική μουσική, ξεκινώντας με τον ορχηστρικό δίσκο «First touch», που έκανε μεγάλη επιτυχία σε πολλές χώρες στο εξωτερικό. Στην συνέχεια, τα πράγματα ξαναμπήκαν στα πραγματικά δεδομένα για μένα. Συναυλίες πολλές με κλασικό ρεπερτόριο, σχεδόν παγκοσμίως και με δικά μου έργα. Παράλληλα, ως τραγουδοποιός έκανα πανέμορφες συνεργασίες με τους Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Νανά Μούσχουρη, Δημήτρη Μητροπάνο και πολλούς άλλους φίλους μου ερμηνευτές.

Όταν παιδί ακόμα ανακαλύπτατε τη μαγεία του πιάνου και της μουσικής, φανταζόσασταν την πορεία που θα ακολουθούσατε; Είχατε τη φιλοδοξία του να γίνετε διάσημος και αναγνωρίσιμος και προσπαθήσατε για αυτό ή συνέβη χωρίς να το επιδιώξετε;

Το πιάνο και η μουσική, όπως αβίαστα μπήκαν στη ζωή μου έτσι και παρέμειναν. Άγχος για αναγνώριση, ποτέ δεν είχα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν με χαροποιεί το γεγονός της αναγνωρισιμότητάς μου κυρίως σε άλλες χώρες. Σίγουρα είναι μία μορφή επιβράβευσης σε μία πορεία, που δεν είναι καθόλου εύκολη. Πάντως ποτέ δεν κατασκεύασα κάτι, με την λογική του να κάνω την επιτυχία. Είναι έξω από τον χαρακτήρα μου. Γενικώς, πάντα κάνω αυτό, που νιώθω, την κάθε στιγμή και το ίδιο συμβαίνει, όταν γράφω ή παίζω μουσική.

Ο χαρακτηρισμός ως «παιδί-θαύμα» πιστεύετε ότι λειτούργησε θετικά ή αρνητικά στην πορεία σας; Σας δημιούργησε αίσθημα βάρους ή ήταν κίνητρο για να γίνεστε καλύτερος;

Τον χαρακτηρισμό «παιδί θαύμα» πότε δεν τον βίωσα ή τον κατάλαβα. Οι γονείς μου φρόντισαν να έχω μία απόλυτα φυσιολογική ζωή, ως παιδί και όχι ως «θαύμα». Έπαιζα μπάλα στις αλάνες, τσακώθηκα, έκανα μία απολύτως φυσιολογική ζωή, έξω από κάθε έννοια παραλογισμού του «βάζω το παιδί μου σε μία χρυσή γυάλα». Πολλά παιδιά σαν εμένα καταστράφηκαν ή ακόμα και μίσησαν τη μουσική, εξαιτίας της υπερβολικής υπέρ προστασίας και υπέρ έκθεσης, στην οποία υποβλήθηκαν, σε τόσο τρυφερή ηλικία. Την έκφραση «υπήρξε παιδί-θαύμα» την ακούω τώρα τελευταία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και απλά χαμογελώ.

Αν έπρεπε να κάνετε μια ανασκόπηση της πορείας σας στη μουσική, ποια συναισθήματα θα σας έμεναν; Νιώθετε πληρότητα ή έχετε ακόμα «κενά» να καλύψετε και κορυφές να κατακτήσετε;

Νομίζω πως ο όρος πληρότητα δεν συνάδει με τον όρο δημιουργία. Αν ένας δημιουργός δηλώσει πλήρης, είναι σαν να δηλώνει το τέλος του. Η μουσική είναι σαν το σύμπαν. Ατελείωτο, ανεξερεύνητο και το μυστήριο, που το περιβάλλει είναι μαγικό. Προσωπικά δεν θέλω ποτέ να σταματήσω την εξερεύνηση της μουσικής. Νιώθω πως πάντα ξεκινάω από το μηδέν, για ένα καινούργιο άγνωστο ταξίδι.

Σχετικά Άρθρα

Timeline

Εκδότρια: Δανάη Δημητρακοπούλου

Αρχισυνταξία: Χαρίκλεια Βλαχάκη
Σύνταξη: Παναγιώτα Φούντα
Δημιουργικό: Εύη Αγγελούλη
Επικοινωνία: epiloges@eleftheria.gr
Τηλ.: 2410 660335 
Δημοσιογραφικός Οργανισμός “ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ”

ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΕΙΤΕ

 Για την προβολή της επιχείρησής σας επικοινωνήστε με το διαφημιστικό τμήμα.

  • Υπεύθυνη: Σταυρούλα Γκρίλλα
  • Διεύθυνση: Παπασταύρου 6, Λάρισα
  • Τηλ.: 2410 564029
  • email: dtp@eleftheria.gr
  • Media Kit

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER

SOCIAL MEDIA

Καρφιτσώστε τις Θεσσαλικές επιλογές στο pinterest Ακολουθήστε τις Θεσσαλικές επιλογές στο instagram